Περιοχή διατήρησης Ngorongoro

Περιοχή Διατήρησης Ngorongoro (Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO)

Μέγεθος: 8,292 τετραγωνικά χιλιόμετρα (3201 τετραγωνικά μίλια)
Καθιερωμένος: 1959
Απόσταση από Αρούσα: 180 km (110 μίλια)

Περιγραφή:

Η περιοχή διατήρησης Ngorongoro έχει ανακηρύξει επίσημα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1979. Η περιοχή αποτελείται από διάφορα τοπία και περιλαμβάνει πυκνά ορεινά δάση, δασικές εκτάσεις, λιβάδια, λίμνες και βάλτους. Μερικοί από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στον κόσμο, όπως το φαράγγι Oldupai και το Laetoli, βρίσκονται στην περιοχή διατήρησης Ngorongoro. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν στοιχεία που δείχνουν ότι η περιοχή καταλήφθηκε από ανθρωποειδή πριν από περισσότερα από 3 εκατομμύρια χρόνια και έτσι ισχυρίστηκαν ότι θα μπορούσε να είναι η γενέτειρα της ανθρωπότητας.

Και φυσικά υπάρχει ο κρατήρας Ngorongoro, η μεγαλύτερη αδιάσπαστη, ανενεργή και απλήρωτη καλντέρα στον κόσμο. Με διάμετρο περίπου 19 km (12 μίλια) και τα μεγαλοπρεπή τείχη που υψώνονται λίγο πάνω από 610 m (2000 πόδια), το δάπεδο του κρατήρα καλύπτει μια έκταση 260 τετραγωνικών χιλιομέτρων (100 τετραγωνικά μίλια). Πάνω από 30,000 ζώα, συμπεριλαμβανομένου του σπάνιου μαύρου ρινόκερου, αποκαλούν αυτό το μοναδικό μέρος σπίτι τους. Σήμερα, πάνω από 40,000 Μασάι κατοικούν στην περιοχή, καθιστώντας την Περιοχή Διατήρησης Ngorongoro ένα από τα λίγα μέρη στην Τανζανία όπου επιτρέπεται η ανθρώπινη κατοίκηση σε μια προστατευόμενη από την άγρια ​​ζωή περιοχή. Η διατήρηση μοιράζεται ένα σύνορο με το Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι και πρέπει κανείς να περάσει μέσα από τη διατήρηση για να φτάσει στο Σερενγκέτι.

Ανταύγειες:

Το δάπεδο του κρατήρα καλύπτεται από διάφορα τοπία που κυμαίνονται από πυκνά ορεινά δάση και δασικές εκτάσεις μέχρι λιβάδια, λίμνες και βάλτους. Οι πηγές νερού περιλαμβάνουν τους δύο κύριους ποταμούς, τον ποταμό Munge στα δυτικά και τον ποταμό Lerai στα ανατολικά, καθώς και την πηγή Ngotokitok που χύνεται σε ένα βάλτο.

Τεράστια κοπάδια οπληφόρων κυριαρχούν στο δάπεδο του κρατήρα με ζέβρες, αγριολούλουδα, εδάφη, γαζέλες Grant και Thompson να είναι τα είδη που παρατηρούνται πιο συχνά. Αλλά ο κρατήρας είναι επίσης το σπίτι των «μεγάλων πέντε» και συχνά εντοπίζονται ελέφαντες, λιοντάρια και βουβάλια. Οι λεοπαρδάλεις σπάνια παρατηρούνται καθώς προτιμούσαν να μένουν στα δάση στο χείλος του κρατήρα. Ο σχεδόν εξαφανισμένος μαύρος ρινόκερος μπορεί επίσης να βρεθεί στο κλουβί και οι θεάσεις δεν είναι επίσης σπάνιες. Οι γάτες Serval εντόπισαν ύαινες και τσακάλια, ενώ τα τσιτάχ είναι πιο δύσκολο να εντοπιστούν.

Αλλά δεν είναι μόνο τα θηλαστικά που κατοικούν στη διατήρηση και μεγάλος αριθμός μικρότερων φλαμίνγκο μπορεί να δει κανείς στη λίμνη Magadi, μια κυρίως αλκαλική λίμνη. Άλλα κοινά πτηνά περιλαμβάνουν στρουθοκάμηλοι, κοριτσίδες, γερανούς γερανούς, γύπες με λευκή πλάτη, μαύρους χαρταετούς, βοοειδή τσικνιάς, καστανόξανθος αετούς, καρακάξα και πολλά άλλα.

Ένας περίπατος στο χείλος του κρατήρα Ngorongoro συνοδευόμενος από έναν ένοπλο δασοφύλακα οδηγεί τους επισκέπτες σε ένα μονοπάτι που δημιουργήθηκε από ζώα, δέντρα καλυμμένα με βρύα και μπόμα Μασάι, προσφέροντας εκπληκτική θέα στον κρατήρα από κάτω.

Η Περιοχή Διατήρησης Ngorongoro εκτείνεται σε τεράστιες εκτάσεις από ορεινές πεδιάδες, σαβάνες, δάση σαβάνας και δάση. Ιδρύθηκε το 1959 ως περιοχές πολλαπλών χρήσεων γης, με την άγρια ​​ζωή να συνυπάρχει με ημινομάδες κτηνοτρόφους Μασάι που ασκούν την παραδοσιακή βοσκή ζώων, περιλαμβάνει τον εντυπωσιακό κρατήρα Ngorongoro, τη μεγαλύτερη καλντέρα του κόσμου. Το ακίνητο έχει παγκόσμια σημασία για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας λόγω της παρουσίας παγκοσμίως απειλούμενων ειδών, της πυκνότητας της άγριας ζωής που κατοικεί στην περιοχή και της ετήσιας μετανάστευσης αγριολούλουδων, ζέβρας, γαζελών και άλλων ζώων στις βόρειες πεδιάδες. Η εκτεταμένη αρχαιολογική έρευνα έχει επίσης δώσει μια μακρά σειρά αποδεικτικών στοιχείων για την ανθρώπινη εξέλιξη και τη δυναμική του ανθρώπου-περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων ιχνών ανθρωποειδών που χρονολογούνται πριν από 3.6 εκατομμύρια χρόνια

Σύντομη σύνθεση

Η Περιοχή Διατήρησης Ngorongoro (809,440 εκτάρια) εκτείνεται σε τεράστιες εκτάσεις από ορεινές πεδιάδες, σαβάνες, δάση σαβάνας και δάση από τις πεδιάδες του Εθνικού Πάρκου Serengeti στα βορειοδυτικά έως τον ανατολικό βραχίονα της κοιλάδας Great Rift. Η περιοχή ιδρύθηκε το 1959 ως περιοχή πολλαπλών χρήσεων γης, με την άγρια ​​ζωή να συνυπάρχει με ημινομάδες κτηνοτρόφους Μασάι που ασκούν την παραδοσιακή βοσκή ζώων. Περιλαμβάνει τον εντυπωσιακό κρατήρα Ngorongoro, τη μεγαλύτερη καλντέρα του κόσμου, και το φαράγγι Olduvai, μια βαθιά χαράδρα μήκους 14 χιλιομέτρων. Το ακίνητο έχει παγκόσμια σημασία για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, δεδομένης της παρουσίας παγκοσμίως απειλούμενων ειδών, όπως ο μαύρος ρινόκερος, η πυκνότητα της άγριας ζωής που κατοικεί στον κρατήρα Ngorongoro και στις γύρω περιοχές καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, και την ετήσια μετανάστευση αγριολούλουδων, ζέβρας, γαζελών Thompson και Grant και άλλα οπληφόρα στις βόρειες πεδιάδες.

Η περιοχή έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης αρχαιολογικής έρευνας για πάνω από 80 χρόνια. Έχει δώσει μια μακρά σειρά αποδεικτικών στοιχείων της ανθρώπινης εξέλιξης και της δυναμικής ανθρώπου-περιβάλλοντος, που εκτείνονται συλλογικά σε διάστημα σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων ετών μέχρι την πρώιμη σύγχρονη εποχή. Αυτά τα στοιχεία περιλαμβάνουν απολιθωμένα ίχνη στο Laetoli, που σχετίζονται με την ανάπτυξη του ανθρώπινου διποδισμού, μια ακολουθία διαφορετικών, εξελισσόμενων ειδών ανθρωποειδών μέσα στο φαράγγι Olduvai, τα οποία κυμαίνονται από Αυστραλόπιθους όπως ο Zinjanthropus boisei έως τη γενεαλογία Homo που περιλαμβάνει τους Homo habilis, Homo erectus και Homo. sapiens? μια πρώιμη μορφή του Homo sapiens στη λίμνη Ndutu. και, στον κρατήρα Ngorongoro, υπολείμματα που τεκμηριώνουν την ανάπτυξη της τεχνολογίας της πέτρας και τη μετάβαση στη χρήση του σιδήρου. Το συνολικό τοπίο της περιοχής φαίνεται ότι έχει τη δυνατότητα να αποκαλύψει πολύ περισσότερα στοιχεία σχετικά με την άνοδο των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων, τη σύγχρονη συμπεριφορά και την ανθρώπινη οικολογία.

Κριτήριο (iv): Η Περιοχή Διατήρησης Ngorongoro έχει δώσει μια εξαιρετικά μακρά σειρά από κρίσιμα στοιχεία που σχετίζονται με την ανθρώπινη εξέλιξη και τη δυναμική του ανθρώπου-περιβάλλοντος, που εκτείνονται συλλογικά από τέσσερα εκατομμύρια χρόνια πριν έως την αρχή αυτής της εποχής, συμπεριλαμβανομένων φυσικών στοιχείων των πιο σημαντικών σημείων αναφοράς στην ανθρώπινη εξελικτική ανάπτυξη. Αν και η ερμηνεία πολλών από τα συγκροτήματα του φαραγγιού Olduvai είναι ακόμα συζητήσιμη, η έκταση και η πυκνότητά τους είναι αξιοσημείωτες. Αρκετά από τα απολιθώματα του τύπου της γενεαλογίας των ανθρωπίνων προέρχονται από αυτήν την τοποθεσία. Επιπλέον, μελλοντική έρευνα στο ακίνητο πιθανότατα θα αποκαλύψει πολύ περισσότερα στοιχεία σχετικά με την άνοδο των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων, τη σύγχρονη συμπεριφορά και την ανθρώπινη οικολογία.

Κριτήριο (vii): Το εκπληκτικό τοπίο του κρατήρα Ngorongoro, σε συνδυασμό με τη θεαματική συγκέντρωση άγριας ζωής, είναι ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά θαύματα του πλανήτη. Θεαματικοί αριθμοί αγριολούλουδων (πολύ πάνω από 1 εκατομμύριο ζώα) περνούν μέσα από την ιδιοκτησία ως μέρος της ετήσιας μετανάστευσης των μπαχαριών στο οικοσύστημα Σερενγκέτι και γεννιούνται στις κοντές πεδιάδες με γρασίδι που διασχίζουν τα όρια της Περιοχής Διατήρησης Νγκορονγκόρο/Εθνικού Πάρκου Σερενγκέτι. Αυτό αποτελεί ένα πραγματικά υπέροχο φυσικό φαινόμενο.

Κριτήριο (viii): Ο κρατήρας Ngorongoro είναι η μεγαλύτερη αδιάσπαστη καλντέρα στον κόσμο. Ο κρατήρας και οι κρατήρες Olmoti και Empakaai αποτελούν μέρος της ανατολικής κοιλάδας Rift, της οποίας ο ηφαιστειακός σχηματισμός χρονολογείται από την ύστερη Μεσοζωική / πρώιμη τριτογενή περίοδο και είναι διάσημος για τη γεωλογία της. Το ακίνητο περιλαμβάνει επίσης το Laetoli και το φαράγγι Olduvai, τα οποία περιέχουν ένα σημαντικό παλαιοντολογικό αρχείο της ανθρώπινης εξέλιξης.

Κριτήριο (ix): Οι διακυμάνσεις του κλίματος, των μορφών του εδάφους και του υψομέτρου έχουν οδηγήσει σε πολλά αλληλεπικαλυπτόμενα οικοσυστήματα και διακριτούς οικοτόπους, με κοντές πεδιάδες με γρασίδι, δάση λεκάνης απορροής ορεινών περιοχών, δασικές εκτάσεις σαβάνας, ορεινές εκτάσεις με μεγάλο γρασίδι και ψηλά ανοιχτά βαλτότοπα. Το ακίνητο αποτελεί μέρος του οικοσυστήματος Serengeti, ενός από τα τελευταία άθικτα οικοσυστήματα στον κόσμο που φιλοξενεί μεγάλες και θεαματικές μεταναστεύσεις ζώων.

Κριτήριο (x): Περιοχή διατήρησης Ngorongoro φιλοξενεί έναν πληθυσμό περίπου 25,000 μεγάλων ζώων, κυρίως οπληφόρων, παράλληλα με την υψηλότερη πυκνότητα θηλαστικών αρπακτικών στην Αφρική, συμπεριλαμβανομένου του πυκνότερου γνωστού πληθυσμού λιονταριών (υπολογίζονται 68 το 1987). Η ιδιοκτησία φιλοξενεί μια σειρά από είδη υπό εξαφάνιση, όπως ο Μαύρος Ρινόκερος, ο άγριος κυνηγετικός σκύλος, η χρυσή γάτα και 500 είδη πουλιών. Υποστηρίζει επίσης μια από τις μεγαλύτερες μεταναστεύσεις ζώων στη γη, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 1 εκατομμύριο αγριολούλουδων, 72,000 ζέβρες και περίπου 350,000 γαζέλες Thompson και Grant.

Ακεραιότητα

Το ακίνητο εγγράφηκε με φυσικά κριτήρια (vii), (viii), (ix) και (x) το 1979 και με πολιτιστικά κριτήρια (iv) το 2010. Έτσι, η δήλωση ακεραιότητας αντικατοπτρίζει την ακεραιότητα για τις φυσικές αξίες κατά την ημερομηνία επιγραφή το 1979 και για πολιτιστικές αξίες το 2010.

Όσον αφορά τις φυσικές αξίες, τα λιβάδια και οι δασικές εκτάσεις του ακινήτου υποστηρίζουν πολύ μεγάλους πληθυσμούς ζώων, σε μεγάλο βαθμό αδιατάρακτους από την καλλιέργεια τη στιγμή της επιγραφής. Τα εκτεταμένα τοπία του ακινήτου δεν επηρεάστηκαν από την ανάπτυξη ή τη μόνιμη γεωργία κατά τη στιγμή της επιγραφής. Η ακεραιότητα του ακινήτου ενισχύεται επίσης καθώς αποτελεί μέρος του οικοσυστήματος Serengeti-Mara. Το ακίνητο εφάπτεται Εθνικό Πάρκο Serengeti (1,476,300 ha), το οποίο περιλαμβάνεται και στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως φυσικό ακίνητο. Η συνδεσιμότητα εντός και μεταξύ αυτών των ιδιοκτησιών και των παρακείμενων τοπίων, μέσω λειτουργικών διαδρόμων άγριας ζωής, είναι απαραίτητη για την προστασία της ακεραιότητας των μεταναστεύσεων των ζώων. Δεν επιτρέπεται το κυνήγι στην περιοχή διατήρησης του Ngorongoro (NCA), αλλά η λαθροθηρία άγριων ζώων είναι μια συνεχής απειλή, που απαιτεί αποτελεσματική ικανότητα περιπολίας και επιβολής. Τα χωροκατακτητικά είδη αποτελούν πηγή συνεχούς ανησυχίας, που απαιτούν συνεχή παρακολούθηση και αποτελεσματική δράση εάν εντοπιστούν. Η τουριστική πίεση είναι επίσης ανησυχητική, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών επιπτώσεων της αυξημένης επισκεψιμότητας, των νέων υποδομών, της κυκλοφορίας, της διαχείρισης απορριμμάτων, της ενόχλησης της άγριας ζωής και της πιθανότητας εισαγωγής χωροκατακτητικών ειδών.

Το ακίνητο παρέχει βοσκή σε ημινομάδες κτηνοτρόφους Μασάι. Κατά τη στιγμή της επιγραφής, εκτιμάται ότι ζούσαν περίπου 20,000 Μασάι στο ακίνητο, με περίπου 275,000 κεφάλια ζώων, τα οποία θεωρούνταν εντός της δυναμικότητας του αποθεματικού. Δεν επιτρέπεται επίσημα η μόνιμη γεωργία στο ακίνητο. Η περαιτέρω αύξηση του πληθυσμού των Μασάι και του αριθμού των βοοειδών θα πρέπει να παραμείνει εντός των δυνατοτήτων της ιδιοκτησίας και η αυξανόμενη καθιστική ζωή, η τοπική υπερβόσκηση και η αγροτική καταπάτηση απειλούν τις φυσικές και πολιτιστικές αξίες της ιδιοκτησίας. Δεν υπήρχαν κάτοικοι στο Ngorongoro και Κρατήρες Empaakai ή το δάσος την εποχή της επιγραφής το 1979.

Το ακίνητο περιλαμβάνει τα γνωστά αρχαιολογικά κατάλοιπα και περιοχές υψηλού αρχαιο-ανθρωπολογικού δυναμικού όπου ενδέχεται να γίνουν σχετικά ευρήματα. Ωστόσο, η ακεραιότητα συγκεκριμένων παλαιο-αρχαιολογικών χαρακτηριστικών και το γενικό ευαίσθητο τοπίο απειλούνται σε κάποιο βαθμό και επομένως είναι ευάλωτα λόγω της έλλειψης επιβολής των ρυθμίσεων προστασίας που σχετίζονται με τα καθεστώτα βόσκησης και από την προτεινόμενη πρόσβαση και τις τουριστικές εξελίξεις στο Laetoli. και το φαράγγι Olduvai.

Αυθεντικότητα

Γενικά, η αυθεντικότητα των απολιθωμάτων είναι αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, δεδομένης της φύσης των απολιθωμάτων, το πλαίσιο για τα απολιθώματα πρέπει να παραμείνει αδιατάρακτο (εκτός από φυσικές γεωλογικές διεργασίες). Καθώς ο φάκελος υποψηφιότητας δεν περιέχει επαρκείς λεπτομερείς πληροφορίες για τις περισσότερες τοποθεσίες για να οριοθετήσει τις εκτεταμένες περιοχές τους ή τις περιοχές αρχαιολογικής ευαισθησίας ή επαρκείς εγγυήσεις όσον αφορά τις ρυθμίσεις διαχείρισης για να διασφαλιστεί ότι οι τοποθεσίες θα παραμείνουν αδιατάρακτοι και δεν απειλούνται από την πρόσβαση των επισκεπτών, η κατασκευή ή βόσκουν βοοειδή, η αυθεντικότητά τους είναι ευάλωτη.

Απαιτήσεις προστασίας και διαχείρισης

Το Διάταγμα Περιοχής Διατήρησης Ngorongoro του 1959 είναι η πρωταρχική νομοθεσία που προστατεύει την ιδιοκτησία. Το ακίνητο διαχειρίζεται η Αρχή Περιοχής Διατήρησης Ngorongoro (NCAA). Το Τμήμα Αρχαιοτήτων είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση και την προστασία των παλαιοανθρωπολογικών πόρων εντός της Περιοχής Διατήρησης Ngorongoro. Θα πρέπει να καταρτιστεί και να διατηρηθεί ένα μνημόνιο κατανόησης για την επισημοποίηση των σχέσεων μεταξύ των δύο οντοτήτων.

Η διαχείριση της περιουσίας καθοδηγείται από ένα Γενικό Σχέδιο Διαχείρισης. Επί του παρόντος, οι πρωταρχικοί στόχοι διαχείρισης είναι η διατήρηση των φυσικών πόρων του ακινήτου, η προστασία των συμφερόντων των κτηνοτρόφων των Μασάι και η προώθηση του τουρισμού. Το σύστημα διαχείρισης και το σχέδιο διαχείρισης πρέπει να διευρυνθούν ώστε να συμπεριλάβουν μια ολοκληρωμένη πολιτιστική και φυσική προσέγγιση, συνδυάζοντας τις ανάγκες του οικοσυστήματος με τους πολιτιστικούς στόχους για την επίτευξη μιας βιώσιμης προσέγγισης για τη διατήρηση της Εξαιρετικής Οικουμενικής Αξίας του ακινήτου, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των λιβαδιών και των αρχαιολογικών πόρους και για την προώθηση της περιβαλλοντικής και πολιτιστικής συνείδησης. Το Σχέδιο πρέπει να επεκτείνει τη διαχείριση των πολιτιστικών χαρακτηριστικών πέρα ​​από τα κοινωνικά ζητήματα και την επίλυση των συγκρούσεων ανθρώπου-άγριας ζωής στην τεκμηρίωση, διατήρηση και διαχείριση των πολιτιστικών πόρων και στη διερεύνηση των δυνατοτήτων του ευρύτερου τοπίου από αρχαιολογική άποψη.

Το NCAA πρέπει να έχει την ικανότητα και τις ειδικές δεξιότητες για να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα του καθεστώτος πολλαπλών χρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της γνώσης της διαχείρισης της ποιμαντικής χρήσης σε συνεργασία με την κοινότητα των Μασάι και άλλους σχετικούς ενδιαφερόμενους φορείς. Το NCAA πρέπει επίσης να διασφαλίσει ότι το προσωπικό έχει δεξιότητες φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς για να επιτύχει καλά σχεδιασμένες, ολοκληρωμένες και αποτελεσματικές στρατηγικές διατήρησης, συμπεριλαμβανομένου του αποτελεσματικού σχεδιασμού τουρισμού, πρόσβασης και υποδομής.

Απαιτείται πλήρης κατανόηση της ικανότητας του ακινήτου να φιλοξενεί ανθρώπινη χρήση και βοσκή ζώων, με βάση τις ανάγκες του πληθυσμού των Μασάι και την αξιολόγηση της επίδρασης των ανθρώπινων πληθυσμών στα οικοσυστήματα και την αρχαιολογία του ακινήτου. Απαιτείται μια συμφωνημένη κοινή στρατηγική μεταξύ του NCAA, των ηγετών της κοινότητας Maasai, καθώς και άλλων ενδιαφερόμενων μερών για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του ανθρώπινου πληθυσμού και τα επίπεδα χρήσης των πόρων είναι σε ισορροπία με την προστασία των φυσικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών του, συμπεριλαμβανομένης της βοσκής και της διαχείρισης λιβαδιών , και την αποφυγή της σύγκρουσης ανθρώπου-άγριας ζωής. Η ενεργός συμμετοχή των κοινοτήτων κατοίκων στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων είναι απαραίτητη, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης μηχανισμών επιμερισμού των οφελών για την ενθάρρυνση της αίσθησης ιδιοκτησίας και ευθύνης για τη διατήρηση και την αειφόρο χρήση των φυσικών και πολιτιστικών πόρων της ιδιοκτησίας.

Μια συνολική τουριστική στρατηγική για το ακίνητο είναι μια μακροπρόθεσμη απαίτηση τόσο για την καθοδήγηση της δημόσιας χρήσης του ακινήτου και των τρόπων παρουσίασης του ακινήτου και για την ιεράρχηση της ποιότητας της τουριστικής εμπειρίας αντί του αριθμού των επισκεπτών και των τουριστικών εγκαταστάσεων. Η πρόσβαση του οχήματος στον κρατήρα και σε άλλες δημοφιλείς περιοχές του ακινήτου απαιτεί σαφή όρια για την προστασία της ποιότητας εμπειρίας του ακινήτου και για τη διασφάλιση ότι τα φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά δεν διαταράσσονται αδικαιολόγητα. Δεν θα πρέπει να επιτρέπονται οι αναπτύξεις και οι υποδομές για τον τουρισμό ή τη διαχείριση του ακινήτου που προσκρούει στα φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά του.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σημαντική σχέση, από φυσικούς όρους της ιδιοκτησίας με παρακείμενα καταφύγια, είναι σημαντικό να δημιουργηθεί αποτελεσματική και συνεχής συνεργασία μεταξύ της ιδιοκτησίας, του εθνικού πάρκου Serengeti και άλλων περιοχών του οικοσυστήματος Serengeti-Mara για να εξασφαλιστεί η συνδεσιμότητα για μεταναστεύσεις άγριας ζωής και η εναρμόνιση της διαχείρισης στόχους σχετικά με τη χρήση του τουρισμού, τη διαχείριση του τοπίου και την αειφόρο ανάπτυξη.