Τανζανία Birding Safari
Η Τανζανία είναι ένας από τους καλύτερους προορισμούς παρατήρησης πουλιών στην Αφρική, με 1140 είδη, συμπεριλαμβανομένων 200 αποδημητικών και 74 θαλάσσιων πτηνών. Τα σαφάρι παρατήρησης πουλιών στην Τανζανία είναι καλύτερα στις βροχές για αποδημητικά και κατοίκους με φτέρωμα αναπαραγωγής. Οι κυριότερες τοποθεσίες παρατήρησης πουλιών περιλαμβάνουν το Εθνικό Πάρκο Αρούσα, με 400 πουλιά σε μια ποικιλία οικοτόπων που περιέχονται σε μια μικρή περιοχή. Μπορείτε να παρατηρήσετε μια πάπια με λευκό πρόσωπο που σφυρίζει, με το σφυριχτό τρίφθαλμο θρήνο της, ή έναν σκοτεινό μυγοχάφτη. Καστανοκόκκινοι αετοί και γερακίνες αιωρούνται πάνω από τον κρατήρα Νγκουρντότο, ενώ οι λίμνες Μομέλα είναι το μέρος για υδρόβια πτηνά και παρυδάτια πουλιά. Το Εθνικό Πάρκο της Λίμνης Μανιάρα προσφέρει ροζ φλαμίνγκο, πελεκάνους, πελαργούς, κορμοράνους, βούκερους και πολλά άλλα, με πάνω από 400 καταγεγραμμένα είδη. Μεγάλα και μικρότερα φλαμίνγκο βρίσκονται επίσης στον κρατήρα Νγκορονγκόρο, και εκατομμύρια συγκεντρώνονται στο χώρο αναπαραγωγής τους στη λίμνη Νάτρον. Οι βάλτοι του Ταρανγκίρε φιλοξενούν πάνω από 550 είδη, με γερές ωτίτιδες κόρι, στρουθοκάμηλους, γραμματείς και κρανοφόρους φραγκόκοτες στις πιο ξηρές πεδιάδες, όπου είναι επίσης κοινά τα υφαντά και τα πιτσουνάκια. Ένα σαφάρι παρατήρησης 500 ειδών πουλιών στο Σερενγκέτι αποκαλύπτει το ενδημικό πιτσουνάκι του Φίσερ, έναν μικρό παπαγάλο με φωτεινό χρώμα που βρίσκεται επίσης στο... Περιοχή διατήρησης Ngorongoro, γκριζογρανός και ο καφέ φιδαετός. Οι ωτολαρυγγόμορφες και οι κορυδαλλοί με τακούνια φωλιάζουν στις πεδιάδες κάτω από το όρος Κιλιμάντζαρο, γνωστό περισσότερο για τα ψαρόνια του Άμποτ με τις λευκές κοιλιές και τις μωβ κάπες, τις αλπικές φλυαρίες και τα ηλιοπουλιά μαλαχίτη με τις κόκκινες φούντες, ενώ οι γκρινιάρηδες στοιχειώνουν τις ανώτερες πλαγιές του. Μια εκδρομή παρατήρησης πουλιών στα νότια πάρκα με Kiwoito Africa Safaris επικαλύπτει τις περιοχές εξάπλωσης τόσο των νότιων όσο και των ανατολικών ειδών. Με πάνω από 440 καταγεγραμμένες καταχωρίσεις για το τεράστιο Καταφύγιο Θηραμάτων Selous, οι ποταμοί Rufiji και Great Ruaha παρέχουν ιδανικά ενδιαιτήματα για μαγκρόβιες αλκυόνες, πελαργούς με κιτρινό ράμφος, αλκυόνες μαλαχίτη, αφρικανικούς skimmers και γύπες φοινικόκαρπους.
Ένας παράδεισος για τους Twitchers, Εθνικό Πάρκο Ruaha Φιλοξενεί 570 είδη, συμπεριλαμβανομένου του ηλιολαίμη με το κίτρινο κολάρο, της γιγάντιας αλκυόνας και του ψαρονιού. Η Κατάβι έχει επίσης μεγάλο πληθυσμό υδρόβιων πτηνών κατά την περίοδο των βροχών. Η Ζανζιβάρη προστατεύει 268 είδη, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου φρεγάτας, του αφρικανικού παραδείσου μυγοχάφτη, του δασικού μπατί, του φουντουρού με τις κηλίδες και του εκπληκτικού τουράκο του Φίσερ με ιριδίζον μπλε καπέλο και φτερά. Μια αφρικανική παρατήρηση πουλιών ανάμεσα στους κολπίσκους του ποταμού και τα μαγκρόβια δάση του Σααντάνι βρίσκει πολλά μεταναστευτικά παρυδάτια πουλιά ανάμεσα στα 400 είδη του. Τα Ανατολικά Όρη Τόξου είναι σημαντικά, με 30 ενδημικά είδη μικρής εμβέλειας. Το Εθνικό Πάρκο Οροπέδιο Κιτούλο είναι το μέρος για να παρατηρήσετε το μπλε χελιδόνι και την ωτίδα του Ντέναμ, ενώ Mkomazi Game Reserve προστατεύει τον κορυδαλλό του Friedmann και το ψαρόνι της Shelley. Τα δάση του βουνού Udzungwa προστατεύουν την πέρδικα Udzungwa, το robin-chat με πλευρές ελιάς, το alethe με λευκό στήθος και το akalat του Sharpe. Τα βουνά Uluguru περιέχουν το ηλιοπουλάκι του Love Ridge και το Uluguru bush-shrike. Αν και τα βουνά Usambara δεν είναι καλά μελετημένα, μια περιήγηση δασικής παρατήρησης πουλιών θα βρει παγκοσμίως απειλούμενους αετούς Usambara, Sokoke και κουκουβάγιες, μακρόμετρα ράφτες και υφαντές Usambara, ενώ Lindi Τα παράκτια δάση περιέχουν τη μυγοκάλαμο του Λίβινγκστον και τους αετούς φιδιών με νότια ζώνη. Kiwoito Africa Safaris , διακοπές με πουλιά στην Τανζανία για να επισκεφθείτε τα πιο πιθανά φτερωτά ενδιαιτήματα με έναν εκπαιδευμένο παρατηρητή και οδηγό που θα σας βοηθήσει να προσθέσετε πολλά καταπληκτικά σημάδια ελέγχου, φωτογραφίες παρατήρησης πουλιών και βίντεο στην οπτική σας λίστα ελέγχου
Κίτρινο λαιμόκοκκο
Η κίτρινη λαιμόκοψη (Pternistis leucoscepus; γνωστός και ως κιτρινολαιμόφρενος) είναι ένα από τα πιο ακουστά πουλιά του Tarangire και φαίνεται να απολαμβάνει σαδιστική ευχαρίστηση όταν κάθεται έξω από τη σκηνή σας την αυγή και αφήνει ένα διαπεραστικό, γρατσουνισμένο και ατελείωτο κάλεσμα. Αν και μπορεί να μην μοιάζει με αυτό, αυτό το πουλί, το οποίο είναι ευρέως διαδεδομένο σε μεγάλο μέρος της Ανατολικής Αφρικής, είναι μέλος της οικογένειας των φασιανών.
Ένα μεγάλο καφέ francolin με κίτρινο γυμνό δέρμα στο λαιμό και κόκκινο γυμνό δέρμα γύρω από τα μάτια. Ο λογαριασμός και τα πόδια είναι μαύρα. Τα ωχρά μπαλώματα στα εξωτερικά φτερά είναι εμφανή κατά την πτήση. Βρίσκεται σε μια ποικιλία αρκετά άνυδρων οικοτόπων σαβάνας και σε παρακείμενες γεωργικές εκτάσεις. Συνήθως σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες. Διαχωρίζεται εύκολα από τους άλλους φρανκολίνους από τον γυμνό κίτρινο λαιμό του. Το κάλεσμα είναι μια εξασθενημένη σειρά από πρόχειρες νότες «kreaaak».
Βόρειος ασπροστεφανωμένος τσιράκι
Η βόρεια ασπροστεφανωμένη γαρίδα (Eurocephalus rueppelli ή άσπρη τσαχπινιά) είναι ένας εντομοφάγος που μπορεί συχνά να δει σκαρφαλωμένος σε κλαδιά ή στην πλάτη μεγάλων θηλαστικών που σαρώνουν το έδαφος για έντομα. Το shrike χτίζει μια φωλιά σαν κύπελλο από ιστούς αράχνης και γρασίδι και πιστεύεται ότι μπορεί να είναι συνεργάσιμος εκτροφέας, πράγμα που σημαίνει ότι τα μωρά ανατρέφονται όχι μόνο από τους γονείς αλλά από επιπλέον μέλη της ομάδας.
Μια ογκώδης, μεγάλο κεφάλι βανίλια-και-καφετί τσρίκα. Μεμονωμένα άτομα και μικρές ομάδες έως 6 κατοικούν σε ανοιχτά πλατύφυλλα δάση και παραποτάμια δάση σε άνυδρη σαβάνα, όπου προτιμούν να κουρνιάζουν εμφανώς σε ψηλότερα δέντρα που βρίσκονται δίπλα σε γυμνό έδαφος. Κουρνιάζει και παρακολουθεί για ασπόνδυλα, τα οποία αφαιρούν από κορμούς ή κυνηγούν στο έδαφος, πριν επιστρέψουν σε μια πέρκα φρουρού. Μπορεί να αποτελούν τον πυρήνα κοπαδιών μικτών ειδών και έχουν καταγραφεί να ακολουθούν κεράτινους και να τρώνε θήραμα που ενοχλούν. Έχουν πολλές κλήσεις, το πιο χαρακτηριστικό από τα οποία είναι ένα διακριτικό, τσιριχτό σαν «kleeew-keeuw».
Μαυρολαιμή υφάντρια
Μια ακακία στολισμένη με περίτεχνα ραμμένες φωλιές υφαντών είναι μια από τις κλασικές εικόνες της Ανατολικής Αφρικής. Υπάρχουν πολλά είδη υφαντών στην Αφρική (βρίσκονται επίσης σε μέρη της Ασίας), συμπεριλαμβανομένης της quelea με το κόκκινο ράμφος, η οποία θεωρείται το πιο πολυάριθμο άγριο πτηνό στη Γη. Οι υφαντές είναι περισσότερο γνωστές, ωστόσο, για τις απίστευτες φωλιές τους, οι οποίες, στην περίπτωση πολλών υφαντών, είναι υφασμένες από χόρτα και, στην περίπτωση ορισμένων ειδών, συμπεριλαμβανομένου του υφαντή με τον μαύρο λαιμό (Ploceus nigricollis) που φαίνεται εδώ, μια κωνική φωλιά με μια μακριά, προς τα κάτω σήραγγα εισόδου.
Μια μεσαίου μεγέθους, σκουρόχρωμη υφάντρα, στην οποία τα αρσενικά και τα θηλυκά είναι σαφώς διαφορετικά, αλλά και τα δύο είναι πολύχρωμα. Ποικίλλει γεωγραφικά: τα άνω μέρη είναι μαύρα στην ανατολή και καφέ-μαύρα στην κεντρική Αφρική. Βρίσκεται σε δάση, πυκνούς θάμνους, υγρή σαβάνα, δάση με στοές και ξέφωτα και άκρες δασών. Συνήθως μόνα τους ή σε ζεύγη. Οι φωνητικές εκφράσεις είναι τυπικές των υφαντών: νότες "τσετ" και ένα καυτό, "ραδιοφωνικό στατικό" τραγούδι. Παλαιότερα θεωρούνταν το ίδιο είδος με την Υφάντρα με τον Ελαιόλαδο, με το όνομα "Μαυρολαίμιο Υφάντρα".
Ασπροπρόσωπη πάπια που σφυρίζει
Η ασπροπρόσωπη πάπια που σφυρίζει (Dendrocygna viduata) είναι ένα κοινό, θορυβώδες και κοινωνικό είδος που κατά καιρούς μπορεί να εμφανιστεί σε τεράστια κοπάδια. Τα μοτίβα διανομής του είναι ενδιαφέροντα επειδή βρίσκεται μόνο στην ανατολική και νότια Αφρική και τη Νότια Αμερική, αν και μέχρι στιγμής κανείς δεν είναι σίγουρος πώς κατάφερε να ταξιδέψει αρχικά από το ένα στο άλλο (έχει προταθεί ένα ανθρώπινο χέρι βοήθειας).
Εντυπωσιακή πάπια με ασπρόμαυρο κεφάλι, τραχύ στήθος και καγκελόποδες. Όπως όλες οι σφυριχτές πάπιες, ο μακρύς λαιμός και τα πόδια του δίνουν μια εμφάνιση σαν χήνα. Βρίσκεται σε έλη γλυκού νερού, λίμνες και ορυζώνες. Συνήθως σε κοπάδια, που μερικές φορές ανέρχονται σε εκατοντάδες. Αρκετά διαδεδομένο στη Νότια Αμερική και την Αφρική. Ταΐζει τη νύχτα
Αφρικανικό ελικό σκαρί
Κοινό είδος σε όλη την ανατολική και νότια Αφρική κοντά σε μεγαλύτερα υδάτινα σώματα, το αφρικανικό βαλτοκαλάκο (Circus granivorous) είναι το μικρότερο από όλα τα βαλτοκαλάκοκα. Αν και έχει χαρακτηριστεί ως είδος λιγότερο ανησυχητικό από την IUCN, θεωρείται ότι βρίσκεται σε παρακμή λόγω της απώλειας και καταστροφής του υγροτόπου του.
Μεγάλος, καφέ, υγροτόπος κυνόκερος. Όπως όλοι οι κυνόκεροι, έχει μακριά, λεπτά φτερά και ουρά, και χαριτωμένη, ορμητική πτήση. Βρίσκεται μέσα και γύρω από έλη, βάλτους και υγρά λιβάδια. Ο σκούρος καφέ συνολικός χρωματισμός τον διακρίνει από όλους τους άλλους κυνόκερους εκτός από τον θηλυκό Ευρασιατικό Βάλτοκυνόκερο. Ο Αφρικανικός Βάλτος-Κρίνος μπορεί να αναγνωριστεί από την παρουσία ραβδώσεων στα φτερά και την ουρά, καθώς και από το πιο σκούρο κεφάλι του.
Πυγμαίος γεράκι
Το μικροσκοπικό και πολύ όμορφο γεράκι λυγμαίο (Polihierax semitorquatus) είναι, με μήκος μόλις 19-20 εκατοστά, το μικρότερο αρπακτικό πτηνό στην ήπειρο. Είναι τόσο κομψό που ζει μέσα στις εγκαταλελειμμένες φωλιές υφαντών βουβαλιών με λευκό κεφάλι. Μία από τις αγαπημένες του τροφές είναι τα μικρά πουλιά, αν και αφήνει μόνο του τις υφαντές ανάμεσα στις οποίες ζει.
Ένα μικρό γκριζο-άσπρο γεράκι παρόμοιο σε μέγεθος με ένα κεφαλοκεφαλάκι, αν και πιο ογκώδες. Η πλάτη είναι καφέ στα θηλυκά και γκρι στα αρσενικά. Το λευκό οπίσθιο μέρος είναι εμφανές σε γρήγορη, ελαφρώς κυματιστή πτήση, η οποία είναι πολύ διαφορετική από αυτή ενός τυπικού γερακιού. Βρίσκεται στην άνυδρη σαβάνα, όπου αναπαράγεται στη φωλιά ενός Κοινωνικού Υφαντή ή Υφαντή Βουβάλου. Συχνά κάθεται στο ύπαιθρο, συνήθως σε ζευγάρια ή μικρές οικογενειακές ομάδες. Το κάλεσμα είναι μια γρήγορη σειρά από γρυλίσματα ή κραυγές.
Αλκυόνα των δασών
Η μεγάλη, εντυπωσιακή, κοινή αλκυόνα των δασών (Halcyon senegalensis) βρίσκεται σε μεγάλο μέρος της υποσαχάριας Αφρικής. Στην Τανζανία, είναι μόνιμος κάτοικος, αλλά πληθυσμοί στα βόρεια και νότια όρια της σειράς πουλιών μεταναστεύουν προς και από την κεντρική και ανατολική Αφρική με τις βροχές. Μπορεί να είναι επιθετικά εδαφικά και είναι γνωστό ότι επιτίθενται σε ανθρώπους!
Μια μεσαίου μεγέθους αλκυόνα με ηλεκτρικό μπλε πλάτη, με διακριτικό δίχρωμο χαρτόνι: κόκκινο επάνω και μαύρο από κάτω. Τα ζευγάρια και τα μοναχικά κυνηγούν ως επί το πλείστον έντομα σε ψηλότερα ξηρά δάση, σε παραποτάμια δάση και στις παρυφές των δασών. Η δυνατή και χαρακτηριστική έκκλησή του είναι ένα "tuuui" με υψηλό τόνο, που ακολουθείται από μια παύση και μετά ένα τρελλό, χαμηλωμένο "trrrrrrrrrrrrrrrrr". Μερικές φορές διαφημίζεται με το να κάθεται όρθια, να απλώνει τα φτερά του για να δείξει ένα τολμηρό σχέδιο φτερών και να καλεί.
Μαυροκέφαλος ερωδιός
Ο μαυροκέφαλος ερωδιός (Ardea melanocephala) είναι ένα μεγάλο πουλί που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 85 εκατοστά και έχει άνοιγμα φτερών ενάμιση μέτρο. Συνήθως βρίσκεται κοντά στο νερό, όπου παραμένει ακίνητο μέχρι να περάσει κολυμπώντας ένα ψάρι, ένας βάτραχος ή κάποιο άλλο κατάλληλο σνακ. Σε αυτό το σημείο, ο ερωδιός μαχαιρώνει το θήραμά του με αστραπιαία ταχύτητα με το κοφτερό ράμφος του.
Ένας μεγάλος, γκριζωπός ερωδιός ξηρότερων ενδιαιτημάτων. Σημειώστε το έντονα σκούρο καπέλο και τον αυχένα που έρχονται σε αντίθεση με τον λευκό λαιμό. Κατά την πτήση, το κάτω φτερό έρχεται σε έντονη αντίθεση ασπρόμαυρου. Το νεαρό είναι πιο σκούρο και θαμπό. Περπατάει αργά, κυνηγώντας μικρά ζώα και συχνά βρίσκεται μακριά από το νερό, αναζητώντας τροφή σε καμένα λιβάδια ή ανοιχτή σαβάνα, αν και μπορεί επίσης περιστασιακά να στοιχειώνει μια λίμνη ή μια ήσυχη στροφή ποταμού. Τα νεαρά άτομα μοιάζουν με νεαρούς γκρίζους ερωδιούς, αλλά οι νεαροί μαυροκέφαλοι ερωδιοί έχουν σχιστολιθικά γκριζωπά πόδια αντί για κίτρινα.
Αφρικανική τσαλακωμένη
Με το χαρακτηριστικό του χρώμα και τη μεγάλη κορυφή φτερών στο κεφάλι του, το τσαλακωμένο (Upupa epops) είναι ένα αλάνθαστο πουλί. Ίσως γι' αυτόν τον λόγο οι τσοκέτες εμφανίζονται σε τόσους πολλούς θρύλους, θρησκευτικά κείμενα, λαογραφία και δεισιδαιμονίες σε μεγάλο μέρος της αφρικανικής και ευρωπαϊκής γκάμα τους. Το τσακάλι θεωρούνταν ιερό στην Αρχαία Αίγυπτο και απεικονίζεται στους τοίχους των αιγυπτιακών ναών, ήταν ένα τσαλακωμένο που λέγεται ότι έφερνε νέα για τη βασίλισσα της Σάμπα στον βασιλιά Σολομώντα και ήταν ένα τσαλακωμένο που η ισλαμική παράδοση λέει ότι έσωσε τον Μωυσή και τους παιδιά του Ισραήλ από τη συντριβή από έναν γίγαντα Ογκ (μην μας ζητήσετε φωτογραφία ή περιγραφή κάποιου από αυτά!) αφού είχαν περάσει την Ερυθρά Θάλασσα. Σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, οι τσαλαπετεινοί θεωρούνται φορείς της κακής τύχης και είναι κλέφτες, στη Σκανδιναβία φέρνουν πόλεμο μαζί τους και στην Εσθονία προμηνύουν θάνατο, αλλά στην αρχαία Περσία θεωρούνταν σύμβολο αρετής και στην αρχαία Ελλάδα θεωρήθηκαν ως ο βασιλιάς των πτηνών.
Στρουθοκάμηλος
Όλοι ξέρουν τι στρουθοκάμηλος (struthio camelus) μοιάζει, και στο Ταρανγκίρε, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν πολλά από αυτά. Τεράστιες και πολύ δυνατές, οι στρουθοκάμηλοι είναι τα μεγαλύτερα πουλιά που ζουν. Μπορούν να ζυγίζουν έως και 145 κιλά, και τα αρσενικά μπορούν να έχουν ύψος από 2.10 έως 2.60 μέτρα. Ωστόσο, χωρίς να πετούν, μπορούν να τρέχουν με ταχύτητες έως και 70 χλμ./ώρα, γεγονός που τις καθιστά το γρηγορότερο δίποδο ζώο στον κόσμο. Μπορούν να είναι επιθετικές και έχουν ένα κλωτσιά και ένα ράμφισμα αρκετά ισχυρά για να σπάσουν κόκαλα. Γεννούν τα μεγαλύτερα αυγά όλων των πτηνών. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, δεν θάβουν το κεφάλι τους στην άμμο όταν φοβούνται. Σε αυτή την εικόνα, η στρουθοκάμηλος κάνει μπάνιο με άμμο για να αφαιρέσει το νεκρό δέρμα και τα τσιμπούρια, και άλλα έντομα.
