Nacia Parko Mkomazi

Nacia Parko Mkomazi - "La Hejmo de Nigraj Rinoceroj"

La Nacia Parko Mkomazi situas en la norda parto de Tanzanio, inter Moshi kaj Tanga. La parko trovas sin en bela medio kun kaj la Pare kaj Usambara montoj turantaj super siaj limoj. Depende de la vetero, Monto Kilimanĝaro ankaŭ povas esti vidita de la parko.

La parko kovras pli ol 3,234 kvadratajn kilometrojn (323,400 ha), kaj estas dominita per Acacia- Commiphora vegetaĵaro; ĝi estas apuda kun la Tsavo Okcidenta Nacia Parko de Kenjo. La areo ofte nomita "Mkomazi" estas la unio de du antaŭaj ĉasrezervejoj, la Umba Game Reserve en la oriento (en Lushoto Distrikto, Tanga Region) kaj la Mkomazi Game Reserve en la okcidento (en Same District, Kilimanjaro Region); en registaraj dokumentoj, ili foje estas nomitaj la Mkomazi-Umba Game Reserves. De la du, Mkomazi estas pli granda kaj havas pli da diverseco de krizhelpo kaj vivejo kaj pli longan komunan limon kun Tsavo Okcidenta Nacia Parko. En la resto de ĉi tiu enskribo, "Mkomazi" referencos al kaj la Mkomazi kaj Umba rezervoj kune.

Koncerne al Faŭno Mkomazi estas la nura nacia parko en Tanzanio, kie oni povas vidi ĉiujn speciojn de rareantelopoj de la Sahela Biosfero, la duonarida zono etendiĝanta suden de la Sahara Dezerto. Tiuj inkludas la pli malgrandan kuduon, la gerenuk, kaj la beisan orikson. La larĝaj malfermaj ebenaĵoj de Mkomazi, limitaj de la Montoj Pare kaj Usambara, ofertas la ŝancon rigardi grandajn gregojn da unguloj en ĉi tiu okulfrape bela, vasta pejzaĝo.

Laŭ vegetaĵaro, Mkomazi markas la sudan pinton de la Sahela zono kiu similas tiun de seka, dezert-simila pejzaĝo. Pro la klimato, la vegetaĵaro ĉefe konsistas el akacia-Commiphora maldensarbaroj, kaj direkte al la okcidentaj montoj la vegetaĵaro ŝanĝiĝas al sekatera arbaro.

Ankaŭ Mkomazi Nacia Parko estas mirinda celloko por bird-observantoj. Pli ol 450 birdospecioj estis registritaj, inkluzive de pluraj nordaj seklandaj specialaĵoj kiel ekzemple la sturno de Shelley kaj tristrieca ĉagro. Ĝi ankaŭ estas la nura loko en Tanzanio kie vi verŝajne vidos la okulfrapan vulturinon. Grandaj grundaj birdoj kiel ekzemple struto, Kori-otido, sekreta birdo kaj suda grunda bucero estas ĉiuj sufiĉe oftaj sur la herbaj ebenaĵoj. Migrantaj specioj kiel eŭropa rulpremilo ĉeestas de novembro ĝis aprilo.

Historio de Nacia Parko Mkomazi

Kiel multaj naciaj parkoj kaj ĉasrezervejoj, la historio de Mkomazi estas unu el konkurso, kie la ĉefaj defiantoj estas registaraj konservadplanistoj kaj lokaj kamparaj resursuzantoj. Ĝi devias de multaj aliaj kazoj en Orientafriko ĉar limigita resursuzo ene de la rezervo estis komence permesita. Kiam Mkomazi unue estis establita kelkaj paŝtistaj familioj de la Parakuyo-etno estis permesitaj daŭre vivi tie kun kelkaj miloj da siaj brutaro, kaproj kaj
ŝafoj. La (kolonia) registaro de la tempo permesis al ili loĝi tie ĉar ili estis en la areo dum multaj jaroj kaj laŭsupoze ne minacis la ekologian integrecon de la rezervo.
La paŝtistoj estis nur permesitaj en la orienta duono de la rezervo. Enmigrintaj Masajaj paŝtistoj kaj familioj de aliaj etnoj estis forpelitaj kiam la rezervo estis establita. Tamen, Mkomazi baldaŭ estis kondiĉigita de enmigrado de aliaj paŝtistoj, kelkaj el kiuj estis rezistitaj fare de la Parakuyo-loĝantoj, kaj kelkaj kiu estis faciligita per ili. Kio kun loĝanta bredado kaj enmigrintobredado aliĝanta al la rezervo, la unuaj jardekoj da la historio de Mkomazi estis dominitaj per altiĝantaj brutpopulacioj. Proksimume 20,000 bestoj estis nombritaj en la orienta duono de la rezervo en la fruaj 1960-aj jaroj. En la fruaj 1970-aj jaroj paŝtistoj komencis vivi kaj paŝti en la okcidenta duono de la rezervo kaj de la mez-1980-aj jaroj proksimume 80,000 brutaro estis nombritaj ene de la rezervo kiel tutaĵo. Verŝajne estis miloj pli uzantaj ĝin intermite. Multaj el la enmigrintoj estis masajoj, kiuj estas tre proksime rilatitaj al la Parakuyo, parolante la saman lingvon kaj kunhavanta multajn
kutimoj. Sed lokaj paŝtistoj de aliaj etnoj, kiel la Sambaa kaj Pare, ankaŭ paŝtis milojn da brutaro ene de Mkomazi.
La kvantoj de brutaro ene de la rezervo kaŭzis konsiderindan zorgon por la medio kaj ekzistis kontinua premo havi ilin elmetitaj. En la malfruaj 1980-aj jaroj la registaro solvis por ĉesi ĉiun paŝtantan permeson ene de Mkomazi kaj forpelis ĉiujn paŝtistojn. Antaŭ julio 1988 tiuj eldomigoj estis kompletaj. Forpelitaj Maasai kaj Parakuyo-paŝtistoj kontraŭis la laŭleĝecon de la eldomigoj, postulante kutimajn rajtojn al la rezervo en la tanzaniaj tribunaloj, sed perdis sian kazon. Post la
eldomigoj la brita bonfarado, la George Adamson Wildlife Preservation Trust kaj ĝia amerika fratinbonfarado, la Tony Fitzjohn, George Adamson African Wildlife Preservation Trust iĝis interesita pri Mkomazi, kaj poste gvidis kampanjon reestigi la rezervon. Ili starigis baritajn sanktejojn por afrika sovaĝa hundo kaj nigra rinocero, kaj restarigas la infrastrukturon de la rezervo kaj subtenas hejmkomunumojn per ĝia atingoprogramo.