Serengeti Milli Parkı Bitkileri

Serengeti Milli Parkı muhtemelen en iyi yaban hayatı koruma alanıdır Afrika. Antilop göçü, Büyük Beşli ve inanılmaz yırtıcı yoğunluğuyla ünlüdür. Serengeti'ye gelen ziyaretçiler genellikle zengin yaban hayatını ve uçsuz bucaksız ovalarını keşfederler. Simgesel yaban hayatı hareketleri genellikle dikkatlerini çeker ve hayvanları besleyen ve yaşam alanları sağlayan zengin bitki örtüsü türlerini görmezden gelebilir.

Serengeti Milli Parkı'nın florası da şaşırtıcıdır ve bir göz atmaya değer. Kırmızı yulaf otu ve parmak otu gibi kısa otlardan oluşan yaygın otlaklar her zaman milyonlarca otçul için temel besindir. Bu yazıda, Serengeti'deki bitkileri ele alacağız.

otlar

Serengeti Milli Parkı, topraklarının büyük bir bölümünü kaplayan inanılmaz ovalara sahiptir. Maasai'ler, Serengeti'de yaban hayatıyla bir arada yaşamışlardır. Gözle görülemeyecek kadar uzanan geniş ovalar karşısında şaşıran Maasai'ler, ona "siringit"" yani sonsuz ovalar. Bu ovaları otlar kaplar ve milyonlarca otçulu besler.

Burada baskın olan iki tür şunlardır: kırmızı yulaf otu ve parmak otuVe yağmurlu mevsimde, Serengeti ovaları zümrüt yeşiline döner. Otçullar bu harika yemeğin tadını çıkarırken, hevesli fotoğrafçılar fotoğrafları için muhteşem bir fonun tadını çıkarırlar.

Otlar hayat veren yiyeceklerdir. Antiloplar, zebralar ve ceylanlar gibi otçul hayvanların yaşadığı yeterli enerji ve besin içerirler. Bu otlardaki besin içeriği mevsime ve yağış düzenine göre değişir, dolayısıyla otçul göçlerini etkiler.

Serengeti'deki toprak, eski volkanik patlamalardan kaynaklanmıştır. Bu nedenle, besin açısından zengindir ve genellikle besin açısından zengin otlar üzerinde büyür. Üzerinde periyodik olarak çıkan yangınlar, ölü ve çürüyen materyali yakarak yeni büyümeyi teşvik eder. Bu, zararlılara ve hastalıklara yuva olan çok fazla sazın birikmesini önler.

Ağaçlar

Serengeti'de otlar hakimdir. Ancak bol miktarda ağaç vardır. En yaygın ağaçlar arasında akasya, sosis ağaçları, incir ağaçları, yabani hurma ağaçları ve çok daha fazlası bulunur. Serengeti'deki bazı yaygın ağaçlara bir göz atalım.

• Akasya Ağaçları

Akasya ağaçları Serengeti'de çok yaygındır. Büyük, düz tepeli taçları vardır. Akasyalar genellikle birçok hayvan türü için faydalıdır. Uzun boyunlu zürafalar yapraklarla beslenir. Aslanlar genellikle akasya ağaçlarının gölgesinde dinlenir, leoparlar da öyle. Afrika filleri de yemeklerini bu ağaçtan alır. Baklalar otçullar için harika bir besin kaynağıdır.

Akasyalar birçok otçul için favori bir yemektir. Bu nedenle otçullardan ustaca savunma mekanizmaları geliştirdiler. Zürafalar veya diğer hayvanlar yapraklarını karıştırdığında kimyasal sinyaller gönderebilir ve komşularını bilgilendirebilirler. Daha sonra komşu ağaç daha fazla tanen üretmeye başlar ve bu da yaprakları otçullar için daha az lezzetli hale getirir. Bu inanılmaz adaptasyon, akasyaların Serengeti Milli Parkı gibi zorlu ortamlarda mükemmel olmasını sağlamıştır.

• incir ağaçları

İncir ağaçları Serengeti'de de bol miktarda bulunur. Nehirler ve akarsular gibi su kütlelerinin yakınında oldukça yaygındırlar. Ayrıca kurak alanlarda da yetişirler. Çeşitli hayvanlar incir ağaçlarıyla beslenirken diğerleri, özellikle küçük olanlar yaşam alanı bulurlar. Meyveleri çok miktarda şeker ve protein içerir. Çoğu kuş, böcek ve filler ve maymunlar gibi memeliler meyveleriyle beslenir. Bu, tohumları geniş bir alana yayıldığı için bol miktarda oldukları için hayatta kalmaları açısından bir avantajdır.

• Sosis ağaçları

Sosis ağaçları, Seronera, Grumeti ve diğer nehirler gibi daha kuru nehir kıyılarında yaygındır. Ayrıca açık ormanlık alanlarda ve akarsularda da bulunabilirler. Zehirli bir sulu meyve üretirler. Hayvanlar asla yemez, bu yüzden düşer ve çürüyerek tohumları serbest bırakır. Bu meyve 60 cm uzunluğundadır ve genellikle bir leoparın kuyruğu ile karıştırılır.

• Komeforid Ağaçları

Komeforid (veya mür ağacı) Serengeti'de, özellikle doğu kısmının kayalık çıkıntılarında yaygın bir ağaçtır. Genellikle griden kırmızımsı kahverengiye kadar ince katmanlar halinde soyulan karakteristik bir kabuğu vardır.

Komeforid meyveleri kuşlar tarafından yenilebilir. Ayrıca birçok tıbbi kullanımı olan meyveleri ve yapraklarıyla da bilinir. Bu ağaçlar olumsuz hava koşullarında hayatta kalabilir. Kalın soyulan kabukları onları aşırı sıcaktan ve kuru rüzgarlardan korur. Geniş kök sistemleri kurak aylarda bile yerden su almalarına yardımcı olur.

• Yabani Hurma Ağaçları

Serengeti'deyken, özellikle bataklıklar ve nehirler çevresinde, yabani hurma ağacını görebilirsiniz. Bu, nadir bulunan ancak hayati önem taşıyan bileşenlerden biridir. Serengeti ekosistemi. Birçok hayvan bu güzel ağaçların üzerinde dinlenmeyi tercih ediyor.

Hurma benzeri meyveleri birçok hayvan için oldukça besleyici bir besindir. Özellikle kurak mevsimde toprağın daha derinlerindeki suya ulaşmalarını sağlayan derin kökleri vardır. Palmiye ağaçlarının kalın ve lif dolu gövdeleri onları otçullardan ve ateşten korur.

• Düdük dikenleri

Islık dikenleri Serengeti'de yaygındır. Bol su bulunan bölgelerde gelişirler. Dikenlerinin dipleri oyuktur. Rüzgar estiğinde ıslık sesi çıkar.

Bu ağaçlar filler gibi otçullardan uzak durmak için iyi adapte olmuşlardır. Öncelikle, boynuzları otçulları deldiğinde acı verir. Dikenlerinin içi boş küresi ısıran karıncaları karşılar. Bu böcekler ağaçtan yiyecek alır ve karşılığında ağacı otçullar tarafından yenmekten korurlar. Diğer önemli ağaçlar arasında sarı humma ağaçları, şemsiyeler, Commiphora ve diğerleri bulunur. Serengeti, çeşitli çalılar, otlar ve kır çiçekleri de dahil olmak üzere çarpıcı bir bitki örtüsüne sahiptir