Park Narodowy Kilimandżaro

W Parku Narodowym Kilimandżaro znajduje się najwyższa góra w Afryce i najwyższa wolnostojąca góra na świecie. Kilimandżaro składa się z trzech wulkanów: Shira na zachodzie (4,269 m), Mawenzi na wschodzie (5,280 m) i najmłodszy wulkan Kibo (5,895 m). Shira i Mawenzi wymarły i nastąpiła ostatnia poważna erupcja Kibo było między 150,000 200,000 a XNUMX XNUMX lat temu. Dziś Kibo jest uśpiony, ale może obudzić się każdego dnia.

Roślinność na górze jest również bardzo zróżnicowana. Występuje tu około 2,500 gatunków roślin, w tym endemiczny i piękny niecierpek Kilimandżaro czerwony i żółty oraz kolorowa altówka fioletowa. W dolnych partiach parku dominują bujne, zielone lasy górskie, w których rośnie prawie 140 gatunków drzew. Nieco wyżej charakterystyczne gigantyczne lobelie zdobią strefę wrzosowisk. Powyżej 4,000 m znajduje się księżycowa pustynia, na której niewiele rośnie, a ziemia jest pełna skał i pyłu. Bliżej szczytu wędrowcy zostaną nagrodzeni pięknymi widokami lodowców i głębokiego krateru.

Spośród około 140 gatunków ssaków żyjących w parku 87 to gatunki leśne. Wędrujące tu zwierzęta to słonie, lamparty, bawoły, różne antylopy, w tym rzadki i zagrożony duiker opat, oraz naczelne, takie jak colobus i małpa mitis. Ponadto w Parku Narodowym Kilimandżaro zauważono także 24 gatunki nietoperzy i 179 gatunków ptaków górskich.

Większość odwiedzających park to turyści. Jak można się spodziewać, wszyscy mają ten sam cel – zdobyć najwyższy szczyt Afryki. Do wyboru jest siedem oficjalnych tras, przy czym Marangu jest jedną z najłatwiejszych tras dla niedoświadczonych turystów i tych, którzy szukają nieco większego komfortu (nocowanie odbywa się w chatach). Trasa Rongai jest najcichszym i najlepszym wyborem, jeśli wspinasz się w porze deszczowej, ponieważ w tej części góry występuje najmniej opadów. Trasy kempingowe obejmują Lemosho, Shira i Machame, które są nieco trudniejsze i malownicze. Najbardziej wymagającą, ale i najrzadziej uczęszczaną trasą jest Umbwe. Oprócz Marangu i Rongai wszystkie pozostałe trasy schodzą na trasę Mweka.

Nad łagodnymi wzgórzami i płaskowyżami północnej Tanzanii wznosi się ośnieżony szczyt Kilimandżaro, którego zbocza i lodowce mienią się ponad wznoszącymi się chmurami. Kilimandżaro znajduje się w pobliżu miasta Moshi i jest obszarem chronionym, szczegółowo regulowanym, aby wspinacze mogli cieszyć się nim bez pozostawiania śladów swojej obecności. Ekosystemy gór są równie uderzająco piękne, jak różnorodne i zróżnicowane. Na nizinnych zboczach większość gór to pola uprawne, na których uprawia się kawę, banany, maniok i kukurydzę na własne potrzeby i na sprzedaż za gotówkę. Na niższych zboczach nadal istnieje kilka większych plantacji kawy, ale większość obszaru poza parkiem narodowym została podzielona na małe działki. Po wejściu do parku gęsty las nizinny pokrywa niższe partie wysokości i przechodzi w alpejskie łąki, gdy powietrze zaczyna się rozrzedzać. W pobliżu szczytu krajobraz jest surowy i jałowy, ze skałami i lodem dominującymi nad zapierającym dech w piersiach widokiem na Afrykę.

Wspinaczka na Kilimandżaro jest główną atrakcją większości turystów odwiedzających Tanzanię. Niewiele gór może pochwalić się taką wspaniałością, zapierającymi dech w piersiach widokami na Park Narodowy Amboseli w Kenii, Dolinę Rift i Step Masaai należący do Kilimandżaro. Wędrówka po „dachu Afryki” – najwyższym punkcie kontynentu na wysokości 5896 m n.p.m. – to przygoda życia, zwłaszcza że przy dobrym tempie każdy, od doświadczonych wędrowców po początkujących entuzjastów, może wspiąć się na ośnieżony szczyt. Więcej informacji znajdziesz w części „Wspinaczka górska” w zakładce „Atrakcje”.

Kilimandżaro. Już sama nazwa jest tajemnicą owianą chmurami. Może to oznaczać Górę Światła, Górę Wielkość lub Górę Karawan. Albo może nie. Miejscowa ludność, Wachagga, nie ma nawet nazwy dla całego masywu, jedynie Kipoo (obecnie znane jako Kibo) dla znajomego ośnieżonego szczytu, który włada, nadzoruje kontynent, szczyt Afryki.

Kilimandżaro, pod jakąkolwiek nazwą, jest metaforą zniewalającego piękna Afryki Wschodniej. Kiedy to zobaczysz, zrozumiesz dlaczego. Jest to nie tylko najwyższy szczyt na kontynencie afrykańskim; jest to także najwyższa wolnostojąca góra na świecie, wznosząca się w zapierającej dech w piersiach izolacji od otaczających ją nadmorskich zarośli – wysokość około 900 metrów – do imponującej wysokości 5,895 metrów (19,336 XNUMX stóp).

Kilimandżaro to jeden z najbardziej dostępnych wysokich szczytów na świecie, będący latarnią morską dla turystów z całego świata. Większość wspinaczy dociera do krawędzi krateru jedynie za pomocą laski, odpowiedniego ubrania i determinacji. A ci, którzy dotrą do Uhuru Point, faktycznego szczytu, lub do Gillman's Point na krawędzi krateru, zdobędą certyfikaty wspinaczkowe.
I ich wspomnienia.

Ale Kili to znacznie więcej niż tylko jej szczyt. Wspinaczka po stokach to wirtualna klimatyczna podróż po świecie, od tropików po Arktykę.
Jeszcze przed przekroczeniem granicy parku narodowego (na wysokości 2,700 m n.p.m.) uprawiane zbocza ustępują bujnemu lasowi górskiemu, zamieszkanemu przez nieuchwytne słonie, lamparty, bawoły, zagrożonego dujkera opata oraz inne małe antylopy i naczelne. Jeszcze wyżej leży strefa wrzosowisk, gdzie pokrywę gigantycznych wrzosów usiają nieziemskie gigantyczne lobelie.

Powyżej 4,000 m n.p.m. surrealistyczna alpejska pustynia nie stwarza życia poza kilkoma odpornymi mchami i porostami. Wreszcie resztki roślinności ustępują miejsca zimowej krainie lodu i śniegu oraz wspaniałemu pięknu dachu kontynentu.

O Parku Narodowym Kilimandżaro
Rozmiar: 1668 km641 XNUMX mil kwadratowych).
Lokalizacja: Północna Tanzania, w pobliżu miasta Moshi.

Jak się tam dostać
– 128 km (80 mil) od Arushy.
– Około godziny jazdy od lotniska Kilimandżaro.

Co robić na Kilimandżaro
– Sześć typowych tras trekkingowych na szczyt i inne bardziej wymagające trasy alpinistyczne.
– Wędrówki dzienne lub nocne po płaskowyżu Shira. Ścieżki przyrodnicze w dolnym biegu.
– Łowienie pstrągów.
– Odwiedź piękne jezioro kraterowe Chala na południowo-wschodnich zboczach góry.

Góra Kilimandżaro Zakwaterowanie
– Chaty i pola namiotowe na górze.
– Kilka hoteli i kempingów poza parkiem w wiosce Marangu i miasteczku Moshi.

UWAGA:
– Wspinaj się powoli, aby wydłużyć czas aklimatyzacji i zmaksymalizować szanse na zdobycie szczytu.
– Aby uniknąć choroby wysokościowej, przeznaczyć na wspinaczkę co najmniej pięć nocy, a najlepiej jeszcze więcej. Nie spiesz się i ciesz się pięknem gór.