Park Narodowy Jeziora Manyara jest jednym z mniejszych parków narodowych w Tanzanii, ale nadal oferuje piękne krajobrazy i jest domem dla ciekawej kolekcji dzikiej przyrody. Samo jezioro jest jeziorem sodowym/alkalicznym i osiąga maksymalną głębokość 3.7 m. Roślinność zmienia się z lasów wód gruntowych na równiny zalewowe i wreszcie na równiny z lasem akacjowym.
Witamy w Parku Narodowym Jeziora Manyara, który jest dobrze znany z lwów wspinających się na drzewa, jeziora sodowego, które przyciąga tysiące, różowych flamingów, jednej z największych populacji słoni w Tanzanii i zapierających dech w piersiach krajobrazów! Ten przewodnik turystyczny zawiera najbardziej aktualne informacje na temat atrakcji, zakwaterowania w jeziorze Manyara, dojazdu do niego i wiele więcej. Ciesz się safari w Tanzanii!
Highlights:
Dla miłośników ptaków ten park jest naprawdę satysfakcjonujący, ponieważ jest domem dla ponad 400 gatunków ptaków. Inni mieszkańcy parku to słonie, bawoły, hipopotamy, pawiany, kozły wodne, impale, żyrafy, zebry i gnu. W parku występuje mnóstwo lampartów, ale obserwacje są rzadkie ze względu na gęstą roślinność. Przy odrobinie szczęścia odwiedzający mogą zobaczyć słynne lwy „wspinające się po drzewach”.
Szczegółowe informacje o parku:
Po wejściu do Parku Narodowego Jeziora Manyara gości wita podziemny las, w którym rosną starożytne drzewa mahoniowe, gigantyczne drzewa figowe i drzewa kapok. Często można zobaczyć krystalicznie czystą wodę wypływającą bezpośrednio z ziemi. Obszar ten jest zawsze bujny i jest domem dla pawianów oliwnych, które z dumą nazywają Manyara swoim domem. Można zobaczyć oddziały liczące do 150 osobników, radośnie bawiące się i żerujące w lesie.
Można zobaczyć eleganckie kozły pasące się niemal bezgłośnie. Od czasu do czasu spokój lasu zakłócają trąbiące nawoływania dzioborożców o srebrzystych policzkach, które lubią przesiadywać na szczytach gigantycznych drzew.
W miarę kontynuowania podróży las wód gruntowych zmienia się w błysk zieleni i żółci, sygnalizując nadejście lasu akacjowego. Powszechnymi mieszkańcami są tu małpy Vervet, a także hałaśliwe dzioborożce czerwonodzioby. Muszę się zatrzymać to nowy taras widokowy dla hipopotamów, z którego odwiedzający mogą obserwować te duże ssaki zajęte swoimi sprawami. Ptaki wodne, takie jak siewki kowalskie, czaple siwe i czaple, to tylko niektóre z wielu ptaków, które można tu zobaczyć. Duże stada gnu, zebr i bawołów lubią gromadzić się na otwartych równinach zalewowych, skąd się pasą i mogą wypatrywać zbliżających się drapieżników.
Lasy akacjowe położone w głębi parku słyną ze słynnych „lwów wspinających się na drzewa”. Te duże koty ewoluowały przez pokolenia, dodając wspinanie się po drzewach do swoich codziennych zajęć.
Samo jezioro otrzymuje wodę głównie z rzeki Simba na północy i rzeki Makuyuni na wschodzie. Jednak Rift Valley zapewnia również dużo wody, głównie w porze deszczowej. Las wód gruntowych zasila również bagna, które ostatecznie wpływają do jeziora.
Kiedy odwiedzić Park Narodowy Jeziora Manyara
Park Narodowy Jeziora Manyara uważany jest za teren całoroczny Safari w Tanzanii miejsce docelowe; jednakże za najlepszy czas na oglądanie zwierzyny uważa się porę suchą od czerwca do października.
U podnóża skarpy w dolinie rzeki znajduje się mały park, Park Narodowy Lake Manyara. W przeciwieństwie do parków zdominowanych przez sawannę, lasy wód gruntowych oferują doskonałą zmianę scenerii. W szczycie sezonu turystycznego północna część parku jest bardzo zatłoczona, szczególnie w godzinach porannych, od czerwca do października; jednakże w marcu i kwietniu w parku występują deszcze, co czyni go niskim sezonem turystycznym.
Z Arusha safari drogowe zajmuje około 1 do 2 godzin, aby dostać się do bramy wjazdowej. Cała droga do parku jest dobrze utwardzona, natomiast drogi wewnętrzne mogą wymagać korzystania z dobrego pojazdu z napędem na 4 koła. Zbliżając się do północnego wejścia do parku, przejedziesz przez miasto Mto Wa Mbu, gdzie możesz odwiedzić lokalny targ. To miasto jest domem dla kilku rdzennych plemion, które od czasów kolonialnych żyły i handlowały tu. Należą do nich Masajowie, Tatoga, Irak, Gorowa i lud Chagga.
Dostęp do tego parku jest bardzo łatwy przez cały rok, ale zazwyczaj najlepiej wybrać się w porze suchej, od lipca do października, kiedy wewnętrzne drogi są suche i bardzo przejezdne.
