Vogelsafari Tanzania
Tanzania is een van de beste bestemmingen voor vogelobservatie in Afrika, met 1140 soorten, waaronder 200 trekvogels en 74 zeevogels. Tanzaniaanse vogelsafari's zijn het meest geschikt voor trekvogels en vogels in broedkleed tijdens regenval. De meest vooraanstaande vogelgebieden zijn onder andere Arusha National Park, met 400 vogels in diverse habitats in een klein gebied. U kunt een witgezichtfluiteend observeren, met zijn fluitende drietonige klaagzang, of een duistere vliegenvanger. Bosarenden en buizerds zweven boven de Ngurdotokrater, terwijl de Momella-meren de ideale plek zijn voor watervogels en steltlopers. Lake Manyara National Park biedt roze flamingo's, pelikanen, ooievaars, aalscholvers, neushoornvogels en nog veel meer, met meer dan 400 geregistreerde soorten. Grote en kleine flamingo's zijn ook te vinden in de Ngorongorokrater, en miljoenen komen samen op hun broedplaats bij Lake Natron. De moerassen van Tarangire herbergen meer dan 550 soorten, met zware koritrappen, struisvogels, secretarisvogels en helmparelhoenders op de drogere vlakten, waar ook wevervogels en lovebirds veel voorkomen. Een safari langs 500 vogelsoorten in de Serengeti onthult een endemische Fischers lovebird, een felgekleurde kleine papegaai die ook in Ngorongoro-natuurgebied, grijze kroonkraanvogel en de bruine slangenarend. Kuiftrappen en spitse leeuweriken nestelen op de vlaktes onder de Kilimanjaro, vooral bekend om Abbots spreeuwen met witte buiken en paarse mantels, bergtapuiten en scharlakenrode malachiethoningzuigers, terwijl lammergieren de bovenste hellingen onveilig maken. Een vogelreis naar de zuidelijke parken met Kiwoito Afrika Safari's overlapt de verspreidingsgebieden van zowel zuidelijke als oostelijke soorten. Met meer dan 440 geregistreerde vermeldingen voor het uitgestrekte Selous Game Reserve bieden de Rufiji en de Great Ruaha Rivers ideale leefgebieden voor mangrove-ijsvogels, geelbekooievaars, malachiet-ijsvogels, Afrikaanse schaarbekken en palmgieren.
Een paradijs voor Twitchers, Ruaha National Park Er zijn 570 soorten te vinden, waaronder de geelkraaghoningzuiger, de reuzenijsvogel en de asgrijze spreeuw. Katavi heeft ook een grote populatie watervogels in het regenseizoen. Zanzibar beschermt 268 soorten, waaronder de grote fregatvogel, de Afrikaanse paradijsvliegenvanger, de bosvleermuis, de buffelstaart en de prachtige Fischer's turaco met zijn iriserende blauwe kap en vleugels. Een Afrikaanse vogelvakantie tussen de riviermondingen en mangroves van Saadani vindt veel migrerende steltlopers tussen de 400 soorten. De Eastern Arc Mountains zijn belangrijk, met 30 endemische soorten die op korte afstand voorkomen. Kitulo Plateau National Park is dé plek om de blauwe zwaluw en Denham's trap te spotten, terwijl Mkomazi-wildreservaat herbergt de leeuwerik van Friedmann en de spreeuw van Shelley. De Udzungwa-bergbossen beschermen de Udzungwa-patrijs, de met olijfbomen geflankeerde roodborstje, de witborstalethe en Sharpe's akalat. In het Uluguru-gebergte bevinden zich de Sunbird van Love Ridge en de Uluguru-bosklauwier. Hoewel het Usambara-gebergte nog niet goed bestudeerd is, zal een bosvogelobservatietocht de wereldwijd bedreigde Usambara-arenden, Sokoke- en dwergooruilen, langsnavelkleermakersvogels en Usambara-wevers aantreffen, terwijl Lindi kustbossen bevatten Livingstone's vliegenvanger en zuidelijke gestreepte slangenarenden. Kiwoito Afrika Safari's , een Tanzaniaanse vogelvakantie om de meest waarschijnlijke leefgebieden met vogels te bezoeken met een getrainde spotter en gids die u helpen om veel geweldige vinkjes, vogelfoto's en video's aan uw visuele checklist toe te voegen
Geelhalsfashoen
De geelhalsfashoen (Pternistis leucoscepus; ook bekend als de geelhalsfrankolijn) is een van de beter hoorbare vogels van Tarangire en lijkt er sadistisch genoegen in te scheppen om bij zonsopgang buiten je tent te zitten en een doordringende, krassende en nooit eindigende roep te laten horen. Hoewel het er misschien niet zo uitziet, is deze vogel, die wijdverspreid is in een groot deel van Oost-Afrika, lid van de fazantenfamilie.
Een grote bruine frankolijn met gele, kale huid op de keel en rode, kale huid rond de ogen. De snavel en poten zijn zwart. Bleke vlekken op de buitenste vleugels zijn opvallend tijdens de vlucht. Te vinden in een verscheidenheid aan vrij droge savannehabitats en in aangrenzende landbouwvelden. Meestal in paren of kleine groepen. Gemakkelijk te onderscheiden van andere frankolijnen door zijn kale, gele keel. De roep is een vervagende reeks ruwe "kreaaak"-tonen
Noordelijke witbekroonde klauwier
De Noordelijke Witkroonklauwier (Eurocephalus rueppelli of witstuitklauwier) is een insecteneter die vaak te zien is op takken of op de ruggen van grote zoogdieren die de grond afspeuren naar insecten. De klauwier bouwt een bekervormig nest van spinnenwebben en gras en men denkt dat het een coöperatieve fokker kan zijn, wat betekent dat baby's niet alleen door de ouders worden grootgebracht, maar ook door andere groepsleden.
Een omvangrijke, grootkoppige vanille- en bruine klauwier. Alleenstaanden en kleine groepen van maximaal 6 bewonen open loofbossen en rivierbossen in droge savanne, waar ze het liefst opvallend op hogere bomen zitten die grenzen aan kale grond. Ze zitten op stok en letten op ongewervelden, die ze van de boomstammen afsnoepen of op de grond jagen, voordat ze terugkeren naar een wachtpost. Ze kunnen de kern vormen van gemengde groepen en er is waargenomen dat ze neushoornvogels volgen en prooien eten die ze verstoren. Ze hebben veel roepjes, waarvan de meest karakteristieke een kenmerkende, schelle plevierachtige "kleeew-keeuw" is.
Zwarthalswever
Een acaciaboom versierd met ingewikkeld gestikte nesten van wevervogels is een van de klassieke beelden van Oost-Afrika. Er zijn talloze soorten wevers in Afrika (ze komen ook voor in delen van Azië), waaronder de roodsnavelwever, die waarschijnlijk de meest voorkomende wilde vogel ter wereld is. Wevers staan echter vooral bekend om hun ongelooflijke nesten, die bij veel weverssoorten zijn gevlochten van gras en, bij sommige soorten, waaronder de hier afgebeelde zwartnekwever (Ploceus nigricollis), een kegelvormig nest met een lange, naar beneden gerichte ingangstunnel.
Een middelgrote wevervogel met donkere ogen, waarbij de mannetjes en vrouwtjes duidelijk verschillen, maar beide kleurrijk zijn. De soort varieert geografisch: de bovendelen zijn zwart in het oosten en bruinzwart in Centraal-Afrika. Te vinden in bossen, dicht struikgewas, vochtige savanne, galerijbossen, open plekken en randen van bossen. Meestal alleen of in paren. De vocalisaties zijn typisch voor wevers: "chet"-tonen en een sissende, "radiostatische" zang. Vroeger beschouwd als dezelfde soort als de olijfnekwever, onder de naam "zwartnekwever".
Fluitende eend met wit gezicht
De witsnuitfluiteend (Dendrocygna viduata) is een veel voorkomende, luidruchtige en gezellige soort die soms in grote kuddes kan voorkomen. De verspreidingspatronen zijn interessant omdat hij alleen in Oost- en Zuid-Afrika en Zuid-Amerika voorkomt, hoewel tot nu toe niemand zeker weet hoe hij oorspronkelijk van de een naar de ander kon reizen (er is een helpende menselijke hand gesuggereerd).
Opvallende eend met zwart-witte kop, roestbruine borst en gebandeerde flanken. Zoals alle fluiteenden, geven de lange nek en poten hem een gansachtig uiterlijk. Te vinden in zoetwatermoerassen, meren en rijstvelden. Meestal in groepen, soms wel honderden. Vrij wijdverspreid in Zuid-Amerika en Afrika. Voedt 's nachts
Afrikaanse bruine kiekendief
De Afrikaanse bruine kiekendief (Circus granivorous), die algemeen voorkomt in Oost- en Zuidelijk Afrika in de buurt van grotere wateren, is de kleinste van alle bruine kiekendiefsoorten. Hoewel de soort door de IUCN als 'Niet bedreigd' wordt beschouwd, wordt gedacht dat de soort achteruitgaat door het verlies en de vernietiging van zijn moerashabitat.
Grote, bruine moeraskiekendief. Zoals alle kiekendieven heeft hij lange, slanke vleugels en staart, en een sierlijke, duikvlucht. Hij is te vinden in en rond moerassen, moerassen en natte graslanden. De donkerbruine kleur onderscheidt hem van alle andere kiekendieven, behalve het vrouwtje van de bruine kiekendief. De Afrikaanse bruine kiekendief is te herkennen aan de aanwezigheid van strepen op de vleugels en staart, en aan zijn donkerdere kop.
Pygmee valk
De kleine en zeer mooie dwergvalk (Polihierax semitorquatus) is met zijn lengte van slechts 19-20 cm de kleinste roofvogel van het continent. Hij is zo sierlijk dat hij in de verlaten nesten van witkopbuffelwevers leeft. Een van zijn favoriete voedselsoorten zijn kleine vogels, hoewel hij de wevers waar hij tussen leeft met rust laat.
Een grijs-witte valk die qua grootte vergelijkbaar is met een klauwier, maar dikker. De rug is bruin bij vrouwtjes en grijs bij mannetjes. De witte stuit is opvallend in een snelle, licht golvende vlucht, die sterk verschilt van die van een typische valk. Te vinden in droge savanne, waar hij broedt in het nest van een sociale wever of buffelwever. Zit vaak op een open plek, meestal in paren of kleine familiegroepen. De roep bestaat uit een snelle reeks raspen of gillen.
Bosijsvogel
De grote, opvallende bosijsvogel (Halcyon senegalensis) komt voor in een groot deel van Afrika bezuiden de Sahara. In Tanzania is het een permanente bewoner, maar populaties in de noordelijke en zuidelijke grenzen van het vogelgebied migreren met de regen van en naar Midden- en Oost-Afrika. Ze kunnen agressief territoriaal zijn en het is zelfs bekend dat ze mensen aanvallen!
Een middelgrote, elektrisch-blauwrug ijsvogel met een kenmerkende tweekleurige snavel: rood van boven en zwart van onder. Paartjes en enkeltjes jagen voornamelijk op insecten in hogere droge bossen, rivierbossen en bosranden. Zijn luide en karakteristieke roep is een hoge toon "tuuui", gevolgd door een pauze en dan een trillende, naar beneden slurpende "trrrrrrrrrrrrrrrrr". Soms adverteert hij door rechtop te zitten, zijn vleugels uit te strekken om een opvallend vleugelpatroon te laten zien en te roepen.
Zwartkopreiger
De zwartkopreiger (Ardea melanocephala) is een grote vogel die tot 85 cm lang kan worden en een spanwijdte van anderhalve meter heeft. Hij wordt normaal gesproken in de buurt van water aangetroffen, waar hij doodstil blijft staan totdat een vis, kikker of andere geschikte snack voorbij zwemt; op dat moment steekt de reiger zijn prooi razendsnel neer met zijn scherpe snavel.
Een grote, grijsachtige reiger uit drogere habitats; let op de duidelijk donkere kap en nek die contrasteren met de witte keel. Tijdens de vlucht is de onderkant van de vleugels sterk zwart-wit. De jonge reiger is donkerder en doffer. Hij loopt langzaam, op jacht naar kleine dieren, en wordt vaak ver van water aangetroffen, foeragerend in verbrand grasland of open savanne, hoewel hij af en toe ook een vijver of rustige rivierbocht kan bezoeken. Jonge reigers lijken op jonge grijze reigers, maar jonge kokreigers hebben leigrijze in plaats van gele poten.
Afrikaanse hop
Met zijn kenmerkende kleur en grote verenkuif op zijn kop, is de hop (Upupa e-pops) is een onmiskenbare vogel. Het is misschien om deze reden dat hop in zoveel legenden, religieuze teksten, folklore en bijgeloof voorkomt in een groot deel van het Afrikaanse en Europese verspreidingsgebied. De hop werd in het oude Egypte als heilig beschouwd en wordt afgebeeld op de muren van Egyptische tempels. Het was een hop die naar verluidt het nieuws over de koningin van Sheba aan koning Salomon had gebracht en het was een hop die volgens de islamitische traditie Mozes en de rest van de wereld heeft gered. kinderen van Israël niet verpletterd zouden worden door een gigantische Og (vraag ons echter niet om een foto of beschrijving van een van deze!) nadat ze de Rode Zee waren overgestoken. In een groot deel van Europa worden hoppen beschouwd als de brengers van ongeluk en zijn ze dieven; in Scandinavië brengen ze oorlog met zich mee en in Estland voorspellen ze de dood, maar in het oude Perzië werden ze beschouwd als een symbool van deugd en in het oude Griekenland werden gezien als de koning der vogels.
struisvogel
Iedereen weet wat een struisvogel (Struthio camelus) ziet eruit, en in Tarangire zullen bezoekers er veel van te zien krijgen. De enorme en zeer krachtige struisvogels zijn de grootste levende vogels. Ze kunnen tot 145 kg wegen en mannetjes kunnen tussen de 2.10 en 2.60 meter lang zijn. Zonder te kunnen vliegen, kunnen ze echter rennen met snelheden tot 70 km/u, wat ze tot 's werelds snelste tweevoeters maakt. Ze kunnen agressief zijn en hun schoppen en pikken zijn krachtig genoeg om botten te breken. Ze leggen de grootste eieren van alle vogels. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, steken ze hun kop niet in het zand als ze bang zijn. Op deze foto neemt de struisvogel een zandbad om dode huidcellen, teken en andere insecten te verwijderen.
