گیاهان پارک ملی سرنگتی

پارک ملی سرنگتی احتمالاً بهترین پناهگاه حیات وحش در آن است افریقا. این شهر به دلیل مهاجرت حیوانات وحشی، بیگ پنج، و تمرکز باورنکردنی شکارچیان مشهور است. بازدیدکنندگانی که به سرنگتی می آیند معمولاً حیات وحش غنی و دشت های بی پایان آن را کشف می کنند. حرکات نمادین حیات وحش معمولا توجه آن‌ها را به خود جلب می‌کند و ممکن است گونه‌های گیاهی غنی که به حیوانات غذا می‌دهند و زیستگاه‌ها را فراهم می‌کنند نادیده بگیرند.

فلور پارک ملی سرنگتی نیز شگفت انگیز است و ارزش یک نگاه را دارد. علفزارهای گسترده شامل علف های کوتاه مانند علف جو دوسر قرمز و علف انگشتی همیشه غذای اصلی میلیون ها گیاهخوار است. در این مقاله به گیاهان سرنگتی خواهیم پرداخت.

چمنزارها

پارک ملی سرنگتی دارای دشت های باورنکردنی است که بخش بزرگی از زمین خود را پوشانده است. ماسایی ها با حیات وحش در سرنگتی همزیستی داشته اند. متعجب از دشت های وسیعی که دورتر از آن چیزی که چشم می دید، آن را «siringit” یعنی دشت های بی پایان. علف ها این دشت ها را پوشانده و میلیون ها گیاهخوار را تغذیه می کنند.

دو گونه غالب در اینجا شامل علف جو دوسر قرمز و چمن انگشتی. و در طول فصل مرطوب، دشت سرنگتی به سبز زمردی تبدیل می شود. گیاهخواران از این غذای فوق العاده لذت می برند در حالی که عکاسان مشتاق از پس زمینه ای زیبا برای عکس های خود لذت می برند.

علف ها غذاهای حیات بخش هستند. آنها انرژی و مواد مغذی کافی دارند که حیوانات گیاهخواری مانند وحشی، گورخر و غزال با آن زندگی می کنند. محتوای مواد مغذی در این علف‌ها با فصل و الگوی بارندگی تغییر می‌کند و از این رو مهاجرت علف‌خواران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

خاک در سرنگتی از فوران های آتشفشانی باستانی سرچشمه گرفته است. بنابراین، سرشار از مواد مغذی است و معمولاً علف های غنی از مواد مغذی روی آن رشد می کنند. آتش‌سوزی‌های دوره‌ای که سراسر این منطقه را فرا می‌گیرد، با سوزاندن مواد مرده و فاسد، رشد جدیدی را تشویق می‌کند. این امر از تجمع بیش از حد کاهگل که خانه ای برای آفات و بیماری ها است جلوگیری می کند.

درختان

سرنگتی تحت سلطه چمن ها است. اما درختان زیادی وجود دارد. رایج ترین درختان عبارتند از اقاقیا، درختان سوسیس، درختان انجیر، خرمای وحشی و بسیاری دیگر. بیایید نگاهی به برخی از درختان رایج در سرنگتی بیندازیم.

• درختان اقاقیا

درختان اقاقیا در سرنگتی بسیار رایج هستند. آنها دارای تاج های بزرگ و مسطح هستند. اقاقیا معمولا برای بسیاری از گونه های جانوری مفید است. زرافه ها با گردن دراز از برگ ها تغذیه می کنند. شیرها معمولاً زیر سایه درختان اقاقیا استراحت می‌کنند و پلنگ‌ها هم همینطور. فیل های آفریقایی نیز غذای خود را از این درخت می گیرند. غلاف ها منبع غذایی عالی برای گیاهخواران هستند.

اقاقیا غذای مورد علاقه بسیاری از گیاهخواران است. به همین دلیل، آنها مکانیسم های دفاعی مبتکرانه ای را از گیاهخواران ایجاد کردند. هنگامی که زرافه ها یا سایر حیوانات برگ های خود را مرور می کنند، می توانند سیگنال های شیمیایی منتشر کنند و به همسایگان خود اطلاع دهند. سپس، درخت همسایه شروع به تولید تانن های بیشتری می کند که باعث می شود برگ ها برای گیاهخواران خوش طعم تر شوند. این انطباق شگفت انگیز باعث برتری اقاقیا در محیط های خشن مانند پارک ملی سرنگتی شده است.

• درختان انجیر

درختان انجیر نیز در سرنگتی فراوان هستند. آنها در نزدیکی توده های آبی مانند رودخانه ها و نهرها بسیار رایج هستند. آنها همچنین در مناطق خشک رشد می کنند. حیوانات مختلف از درختان انجیر تغذیه می کنند در حالی که سایر حیوانات، به ویژه حیوانات کوچک زیستگاه خود را پیدا می کنند. میوه های آنها حاوی مقدار زیادی قند و پروتئین است. بیشتر پرندگان، حشرات و پستانداران مانند فیل و میمون از میوه های خود تغذیه می کنند. این مزیتی برای بقای آنها دارد زیرا دانه های آنها در یک منطقه بزرگ پخش شده و آنها را فراوان می کند.

• درختان سوسیس

درختان سوسیس در سواحل رودخانه‌های خشک‌تر مانند اطراف سرونا، گرومتی و دیگر رودخانه‌ها رایج هستند. آنها را می توان در جنگل ها و رودخانه های باز نیز یافت. آنها میوه ساکولنت سمی تولید می کنند. حیوانات هرگز آن را نمی خورند، بنابراین، می ریزد و می پوسد و دانه ها را آزاد می کند. این میوه 60 سانتی متر طول دارد و معمولا با دم پلنگ اشتباه گرفته می شود.

• درختان کمفورید

کامفورید (یا درخت مر) یکی دیگر از درختان رایج در سرنگتی است، به ویژه در رخنمون های صخره ای بخش شرقی. دارای پوست مشخصی است که در لایه‌های نازک، معمولاً خاکستری تا قرمز مایل به قهوه‌ای جدا می‌شود.

میوه های کمفورید برای پرندگان قابل خوردن هستند. همچنین به خاطر میوه ها و برگ هایش که مصارف دارویی زیادی دارند، شهرت دارد. این درختان می توانند در شرایط نامساعد جوی زنده بمانند. پوست ضخیم پوست کنده آنها از گرمای شدید و بادهای خشک محافظت می کند. سیستم های ریشه بزرگ به آنها کمک می کند تا آب را از زمین دریافت کنند حتی در ماه های خشک.

• خرمای وحشی

در سرنگتی، به ویژه در اطراف باتلاق ها و رودخانه ها، ممکن است نخل خرمای وحشی را ببینید. این یکی از اجزای کمیاب اما حیاتی است اکوسیستم سرنگتی. بسیاری از حیوانات ترجیح می دهند بر روی این درختان زیبا استراحت کنند.

میوه های خرما مانند آنها یک رژیم غذایی بسیار مغذی برای بسیاری از حیوانات است. آنها ریشه های عمیقی دارند که به آنها اجازه می دهد به آب عمیق تر در داخل زمین برسند، به خصوص در فصل خشک. تنه های ضخیم و پر از فیبر درختان خرما از آنها در برابر علفخواران و آتش محافظت می کند.

• خارهای سوت

خارهای سوت در سرنگتی رایج است. آنها در مناطقی که آب فراوان وجود دارد رشد می کنند. خارهای آنها در پایه آنها گود است. وقتی باد می وزد صدای سوت ایجاد می شود.

این درختان برای جلوگیری از گیاهخوارانی مانند فیل ها به خوبی سازگار هستند. اولاً، شاخ‌های آن‌ها هنگام نیش زدن به گیاه‌خواران دردناک است. کره توخالی خار آنها پذیرای مورچه های گزنده است. این حشرات از درخت غذا می گیرند و در مقابل، درخت را از خورده شدن توسط گیاهخواران محافظت می کنند. سرنگتی دارای پوشش گیاهی خیره کننده ای شامل طیف وسیعی از درختچه ها، گیاهان و گل های وحشی است.